RSS

Vertrek uit istanboel, opweg naar het zuiden.

19 jul

KM stand: 5639    Week 28 11 t/m 19 juli

Maandag morgen de delegatie fietser uitgezwaaid, moest daarvoor vroeg uit de veren maar had daardoor een lange dag voor me. Spullen gepakt, en wat kleine dingen georganiseerd. De volgende dag zou ik vertrekken richting het zuiden van Turkije. Ben niet meer naar het grote stads centrum geweest, vindt het aantal mensen wat daar verblijft wat veel. De reis met de metro is niet bepaald prettig, vast hele mooie gebouwen en dingen te zien maar ik heb besloten die te laten voor wat ze zijn.
Dinsdag ochtend voor de laatste keer brood gekocht en ontbeten. Motor geladen en na bak koffie en een gezellig praatje vertrokken. Samen met Adil, hij bracht mij naar de hoofdweg met zijn scooter, welke ik de eerste 70 kilometer moest volgen. Zoals door Adil was omschreven werd de weg daarna stuk avontuurlijker en fantastische om te rijden. Deze dag zou eindigen in het zuidelijke punten van Turks Europese gedeeldte. Hier is in de eerste wereld oorlog veel strijd geleverd en stond het ook vol met monumenten. Na een kort rond ritje door deze omgeving opweg naar een camping aan de kust gelegen. Tent opgezet, en frisse duik in de Medditeraan Sea later bleek ik wifi verbinding te hebben bij mijn tent. Op de camping kon worden gegeten, aanschuiven bij het lopend buffet.
Omdat de dag afstand voor woensdag maar 200km was kon ik lekker rustig aandoen. Koffie zetten en nog even gouw gezwommen. Rond uur of 11 richting de Ferrie gereden, die mij naar Canankale bracht. Route gemaakt zo veel mogelijk langs de kust, welke eindigde in Behramkale. Geprobeerd om helemaal langs de kustlijn te rijden, liep ik vast in klein dorpje. Straten waren erg nouw, en liepen stijl omhoog. Moest tegen de zwaartekracht in de beladen Tenere draaien. Kosten een paar zweet druppels, maar oke was een leuke ervaring. Doordat het

onmogelijk was door te rijden werd ik gedwongen paar kilometer terug te rijden om alsnog op mijn eind bestemming aan te komen. In Behramkale staat hoog op een berg aan de kust een ruine, onder de berg is een klein dorpje waar twee super kleine campings zijn. Dorpje stond onder de berg tegen de kustlijn aan, bijna onmogelijk om fatsoenlijk met een auto te kunnen passeren. Met de motor gelukkig geen probleem, omdat er geen strand was kon ervanaf een vlonder gezwommen worden.
Plan van donderdag werd volgende morgen gewijzigd omdat ik van uit istanbul  een mail kreeg dat ze mij in Balkisir verwachten. De motorclub uit Balkisir organiseerde een festival in de buurt van Edrimit. Het Festival vond plaats op vrijdag tot zondag morgen. Donderdag rond een uur of twee s’middag kwam ik aan in de stad. Enigste wat ik had was een telefoon nummer en de naam van de motor club. Bij een soort makkelaarskantoor stond een motor geparkeerd, daar maar vragen. Eigenaar was niet bekend met de club maar wel bereid het mobiele nummer voor mij te bellen. 10 minuten later kwam er een volkswagen transporter voor rijden die mij geleide naar het ‘clubhuis’. Kennis gemaakt met de club, het clubhuis bleek een motorgarage te zijn. Gerundt door twee broer die beide een paar jaar in Duitsland hadden gewerkt. Communiceren ging hierdoor goed en al snel vloog de tijd voorbij. Om 6 uur vertrokken naar Festival terrein welke 100km verwijderd was van Balkiser. Door een elektrische storing bij een scooter die ook richting festival ging, kwamen we pas bij donker op het terrein aan. Even de handen uit de mouwen en al gouw waren de tenten opgezet. Kennis gemaakt met twee Turken van ongeveer de zelfde leeftijd, beide hadden een crossmotor thuis. De jongste van de twee stond op dit moment tweede in het Turkse kampioenschap.
Volgende morgen ontbeten in de tent van een oudere man, ook duits sprekend. De beste man had een gebrokken been, maar vondt het toch verstandig te gaan, erg komische man met goed gevoel voor humor. Met zijn tweeën thee wezen drinken paar kilometer verderop. Rest van de dag beetje aangerommeld, tent wat beter ingericht. Klein rondje gereden en langszaam stroomde er meer festival gangers het terrein op. Zo ook een gebrekkig nederlands sprekende Turk, had aantal jaren in Nederland gewoond maar was nu al weer 8 jaren woonachtig in Turkije. Was een uitstekende tolk, en voor hem ook leuk om weer keer nederlands te spreken. Vrijdag was voor de moslims een heillige dag, dus werd er geen alcohol gedronken. Zaterdag was de dag van het festival, overdag werden er spellen georganiseerd zoals een yohurt wedstrijd, langzaam rijden met de motor, touwtrekken etc. Was erg gezellig en het ging er allemaal erg vreedzaam en rustig aantoe. Rond een uur of twee vertrok een grootte groep motoren voor een rit van ongeveer 50kilometer in de omgeving. Net daarvoor sprak een Belg mij in het Nederlands aan, hierdoor de deelname aan deze rit gemist. ’s Avond kwam voor de Turken een beroemde zanger optreden, ik had nog nooit van deze beste man gehoord en verstond dan ook weinig van zijn zangkunsten. Muziek doet denken aan Jazz, al weet ik eigenlijk niet hoe dat klinkt. Ook ik moest er aan geloven er moest gedanst worden, als er iets is wat ik niet kan dan is dat het wel. Een Benschopse boer heeft nouw eenmaal geen soepele heupen en geen gevoel voor ritme. Het was wel wel erg gezellig en met een biertje erbij een geslaagde avond.
Volgende morgen stap je dan met wat minder goed gevoel uit de tent. Al snel bleek dat iedereen zijn tent aan het pakken was. Om nog een nacht te blijven zoals ik mijzelf had voorgenomen werd al gouw gewijzigd om ook maar te vertrekken. Afscheid genomen van mijn nieuwe vrienden, vol goede moed gaan rijden. Had eerder al een route gemaakt, maar door een verkeerde afslag begaf ik mij in bergachtig gebied. Wel mooi rijden, maar 45 graden over een zandpad met klein katter geeft toch veel zweet druppels op het voorhoofd. Al vragend aan de mensen welke richting ik opmoest omdat de GPS geen route voorhanden had, stopte ik bij een oude man. Had niet echt het idee dat hij mijn vraag begreep maar zijn gebaar of ik met hem wilde thee drinken begreep ik gelijk. Was geen slecht plan om bij heetste van de dag even uit te rusten, 3 glazen thee was er 30 minuten verstreken zonder een woord te kunnen uitwisselen. Elkaar de hand geschudt en vertrokken naar mijn eind bestemming van deze dag, Bergama. Een dorp met grote historiese waarde, een grote tempel uit de tijd van de romeinen. Bij navraag een guesthouse gevonden waar ik kon slapen, gedouched dit was nodig naar 4 dagen op het festival icm de hoge temperaturen.
De vorige avond had ik voldoende gezien van Bergema en ’s ochtend gelijk vertrokken richting Ephesus. De route was erg saai en de de stad Izmir leek wel geen einde aan te komen. Zeker als je ook nog eens verkeerd rijd omdat de GPS wat laat is met zijn aanwijzing. Bij een tankstation wat gegeten, en bij terug komst bij de motor was net een Turkse motorrijder naast mijn motor gestopt. Was ook bezig met een trip door zijn eigen land. We hebben ongeveer een half uur gekletst en kreeg van hem nog een mooie gedetaileerde kaart. De vorige dag was een normaal bed wel goed bevallen dus ook dit keer maar een Guesthouse opgezocht. Dit is niet veel duurder als een camping je deelt alleen je kamer met 10 andere mensen. Voordeel is ook dat je wat aanspraak heb, ook informatie over andere delen van Turkije zijn hier voorhanden.
Dindsdag morgen, onbijt zit bij de prijs inbegrepen en was van een goede kwaliteit. Rond een uur of 10 met de motor naar de ‘historic place’ van Turkije gereden. Was niet de enige, in de Efteling is op een zonnige dag nog rustiger. Mijn buik vol van al deze historie, maar wel met mooie foto’s opzak, vertrokken voor een duik in de zee. Dat te bedenken dat maar 20% van alles is opgegraven, door de aardbevingen zijn de meeste gebouwen erg beschadigd en lijken niet meer op wat het geweest is. Desondanks wel indrukwekkend om te zien wat er allemaal gebouwd is in de roemeinse tijd en daarvoor. Zo ook een ondergrondse kerk, met groot aantal zuilen. Het land Turkije is vol van deze mooie plekken, hierdoor ook erg aantrekkelijk voor toeristen. De stad Efeze is gebouwd door de Grieken en later door de romeine gemaakt tot de grootste stad van de wereld. Een groote gedeeldte van de Christelijke geschiedenis heeft een oorsprong hier. Er is een kerk te vinden waar van word gezegd dat Maria de moeder van Jezus is begraven.

Advertenties
 
2 reacties

Geplaatst door op 19 juli 2011 in Reis 2011

 

2 Reacties op “Vertrek uit istanboel, opweg naar het zuiden.

  1. jos

    19 juli 2011 at 23:44

    hallo Jonathan; gave belevingen maak je mee. De motor brengt je waar de toerist niet komt, dat is het grote voordeel. En je bent solo makkelijk aanspreekbaar voor de lokale bevolking.
    Ben blij voor je dat je Tenere het goed doet. Hoe doe je het met de bandjes?
    Groeten
    Josvdcross

     
    • jonathan

      20 juli 2011 at 07:09

      Nu nog in het meest toeristische gedeelte van turkije, en warmste. De banden wil ik er ongeveer over 2k opleggen, gaat veel paktijd schelen is elke keer beetje rommelen voor het goed zit.

      Grt jonathan

       

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: