RSS

Maandelijks archief: oktober 2011

Afsluiting in Noorwegen, Thuis komst

Week 36,37 KM stand 20.011    6 september t/m 13 september

Mijn verblijf in de hostel op de Lofoten was de laatste paar dagen goed bevallen. Dit was de reden dat ik hier nog een nacht extra wilde overnachten. Op de route naar de Lofoten toe was ik er achter gekomen dat er een paar bouten die mijn motorblok in het frame moesten houden waren losgelopen. Deze kon ik mooi maandag morgen bij de plaatselijke garage vast zetten. Het weer was niet zoals we de afgelopen dagen gewend waren, zo nu een dan een buitje en een grijze lucht. Toch waren er een aantal met de roeiboot uitgevaren om de lunch met vis veilig te stellen. Er werd zelfs een 5.5 kilo zware joekel van een vis gevangen. Omdat ik dinsdag morgen erg vroeg moest vertrekken om de ferry van 07.00 uur te halen, heb ik s’avonds al afscheid moeten nemen van iedereen. Ik wilde de volgende morgen zo min mogelijk mensen storen dus alvast mijn bagage zoveel mogelijk ingepakt en beneden neer gezet.
Om vijf uur dinsdag morgen ging de wekker, snel bed uit, wekker uit. De oude visserman uit Noorwegen was ook al wakker. Samen ontbeten en om kwart voor zes de deur uit om te vertrekken. Gelukkig zag het weer er niet slecht uit, kon mooi droog de 70km naar Moskenens afleggen. Aangekomen bij de haven van Moskenes, stonden twee motoren te wachten voor de ferrie, verrassend genoeg hadden ze beide een gele kentekenplaat. Met een paar grote stappen naar beide heren gelopen , voor het eerst in 1,5 maand kon ik gewoon in mijn moedertaal communiceren. De overtocht naar Bode, was een over 125km, hadden ruim 3.5 uur de tijd om elkaar de sterken verhalen te vertellen. De overtocht ging hierdoor sneller als verwacht, jammer genoeg veranderde het weer ook snel. Bij de Shell mijn tank volgegooid bleek ik niet met pin te kunnen betalen. (was al de tweede keer bij de Shell, verwacht je niet van zo’n international) Ze accepteerde wel mijn euro’s maar niet met wat je noemt een faire wisselkoers. Regenbroek aan en op pad dan maar, plan was om via de 17 (kustweg) naar het zuiden te rijden. Dit betekende wel een groot aantal ferries, het begon al goed de eerste ferry miste ik dus mocht een uur wachten op de volgende. Als lunch een stuk cake gekocht en wat te drinken, onder een afdak van een gesloten kroeg kon ik mooi droog mijn tijd uit zitten. Toevallig ontdekte ik een onbeveiligd wifi netwerk, mijn lunch gegeten was het uur zo voorbij. Aangekomen aan de overzijde arriveerde ik 17 kilometer verder bij de volgende ferrie.
Het typische Nederlandse weer, lijkt aantrekkings kracht te hebben op de Nederlanders want ook hier stond weer een motor met een geel kenteken. Het was Rik, een jongen uit Eindhoven welke net als ik op de weg terug was richting Nederland. Hij had een vreemd verhaal zeven weken geleden was hij vertrokken met zijn GS naar de Noordkaap. Na 2.5 halve week op de terug weg werd zijn motor gejat. De situatie was dat hij midden in de nacht (wel was het nog licht)zijn motor had verlaten op een afgelegen plek om daar te vissen. Half uur later hoorde hij een motor weg rijden, snel realiseerde hij dat dit zijn motor wel moest wezen. Dit is een erg ongewone situatie in Noorwegen en de landelijke media gaf er hierdoor veel aandacht aan. Zes dagen later werd Rik gebeld dat zijn motor weer terecht was, hij besloot vanuit Nederland weer terug te keren naar Noorwegen om zijn vakantie alsnog af te maken. Besloten samen op te rijden, was wel even wennen na ruim 2.5 maand alleen gereden te hebben. Het weer wilde niet echt opknappen, dus besloten we om een overdekte overnachtingsplek te zoeken. Deze vonden we op een camping in een verbouwde schuur waar een kleine ruimte was met twee bedden. We mochten gebruik maken van de gemeenschappelijke keuken, toilet en douche. Binnen kon mooi onze kleding drogen, er was zelfs een speciaal ding die er voor moest zorgen dat mijn laarzen droog zouden worden.
Woensdag morgen hing er opnieuw regen in de lucht, uit voorzorg de regenkleding aangetrokken. Hoeveelheid regen die we woensdag gehad hebben was niet vergeleken met de vorige dag, zo nu en dan deed de zon zelfs een moedige poging. De route bracht ons opnieuw langs zeer mooie plaatsen en over verschillende ferries. Omdat het tegen de avond er na uitzag dat het ’s nachts niet droog zou blijven besloten we opnieuw opzoek te gaan naar een overdekte slaapplaats. Een camping lag te veel voor de hand, dus besloten we onze vraag voor te leggen aan een boer. Het duurde even voor we de boer hadden gevonden, wel was zijn reactie positief. Aan de overkant van de weg had hij een volledig gemeubileerd huis, we werden zelfs gevraagd of dit naar het zin was. Wat denk je, we vroegen naar een overdekte plaats in zijn autogarage en wat krijg je compleet huis. We vielen van de ene verbazing in de andere, koffie was aanwezig, cd’s voor in de cdspeler met hilarische muziek en cabaret. Ons eten bereid in de pannen van de beste man, hadden een doos vol hamburgers gekocht. Deze gelijk maar allemaal gebakken, gelijk een goed lunch voor morgen. Bleek zelfs draadloos ontvangst te hebben van de naast gelegen woning. Het klopte allemaal precies, ga er maar van uit dat we dit verdient hadden na de regenachtige dag eergisteren.
Ontbijt bestond uit een hamburger, in combinatie met een suiker bolletje smaakt toch niet helemaal zoals het hoort. Er hingen wel wat wolkjes in de lucht maar overgrote deel was blauw, beloofde een mooie dag te worden. Regenbroek kon uitblijven, scheelt weer dat vervelende geklapper aan de benen. Door het regelmatig gebruik van regenbroek was deze bij het kruis volledig open gescheurd, was nu meer een regenvanger dan protectie. Mijn voorwiel hobbelde wat meer dan ik gewend was dus besloten het balhoofd lager iets strakker te zetten. Rik kon mooi in de zelfde tijd onze burgers opwarmen, waren gestopt op een mooi uitzicht punt. Bleek bij wegrijden toch iets te veel spanning op het lager gezet te hebben, kon dus bij de volgende stop opnieuw mijn toolbag te voorschijn halen. We hadden al heel wat moois gezien, maar toch zijn sommige stukjes alsnog verbazingwekkend. Denk aan de atlantic route, Trollstigen en de Geiranger fjord op één dag. Een zonnetje er bij en je dag kan niet meer stuk. Na 500km tegen het eind van de dag, werd het tijd om een plekje voor de tent te zoeken. Net voor het dorpje Geiranger, de tent opgezet. Paar kilometer eerder hadden we onze boodschappen gedaan, voorgebakken aardappel stukjes, met spekjes en voor de kleur nog blikje erwten erbij. Onze blikken bier in het water van de Fjord gestald zodat ze mooi kunnen afkoelen. De vele kilometers zorgde ervoor dat we niet veel later onze slaapzak opzochten.
Vrijdag morgen zou het een relaxt daagje worden, plan was om stuk van ongeveer 150kilometer te rijden naar Innvik. Hier had Rik namelijk op de heenweg naar de Noordkaap, twee ontzettend aardige mensen ontmoet. Was een wat ouder echtpaar,  welke nog erg actief in het leven stonden. Vissen, hout bewerken noem het maar op. Rik had voor deze mensen een stel Hollandse klompen meegenomen, deze had hij beloofd op te sturen vanuit Nederland. Langs brengen is natuurlijk veel leuker en was gelijk onze slaap plaats weer georganiseerd. De vorige dag hadden we 2 duitsers gesproken die ons vertelde dat het zeker de moeite waard was om de Dalsnibba berg op te rijden. We hadden toch wat tijd en besloten te gaan kijken, weer was niet zoals gisteren maar was nagenoeg droog. De Dalsnibba is een van de hoogste berijdbare bergen in deze omgeving, tot 1500 meter. De route ging over een gravel pad met veel haarspeld bochten, was alweer genieten. Boven aangekomen begon het zelfs te sneeuwen, ook aan mijn vingers was het goed te voelen dat de temperatuur maar net rond het vries punt zat. Tevens was het natuurlijk weer een uiterste erbij op mijn lijstje, 45 graden boven nul en nu dus vorst. Gelukkig was het een paar honderd meter lager een stuk behaaglijker, de neerslag veranderde in miezer. Rond een uur of 13.00 kwamen we aan in Innvik, na een bak koffie en coup soep bij het echtpaar. Rik ging vissen met de roei boot en ik kon mooi proberen mij olie lek te vinden. De laatste twee dagen ging het van kwaad tot erger,  de laatste gerepareerde seal bleek oke. Wel vond ik dat de meeste m6 bouten van mijn linker carter deksel waren los gelopen. Hier kwam dan ook de olie vandaan, puntje voor de volgende keer. Onder tussen verging het Rik die nog aan het vissen was er goed. Hij had al bijn 40 vissen gevangen, had zelf nog niks gevangen in Noorwegen. Dit was de uitgelezen kans mijn geluk te beproeven, had de lijn nog maar net in het water laten zakken of had al beet. Hier was geen geduld voor nodig, binnen het half uur ontrokken we nog 15 vissen uit het water. Na ons diner met onze eigen gevangen vis, werden we naar de berghut, cabine van het echtpaar gebracht. Dit kleine huisje stond op de berg zo’n 300 meter hoger dan het dorp Innvik. Er was geen stroom of leiding water aanwezig, wel een houtkachel en een soort van chemische toilet. Het uitzicht was fenomenaal, Noorwegen is echt het vakantie land bij uitstek.
’s Morgens beide een verhaal in het gastenboek geschreven, huisje netjes achtergelaten. Gelukkig hoefde we niet de hele weg naar beneden te voet af te leggen. Onze gastheer stond ons al op te wachten met de auto. Vis bij het ontbijt mocht natuurlijk niet ontbreken, zelfs wat bammetjes voor onderweg kregen we toegestopt. Dagali was de bestemming, de dag bestemming was een door Rik eerder ontmoeten raftbedrijf. Heerlijk gereden langs verschillende bijzondere natuurverschijningen waar een aantal ontzettende watervallen het hoogte punt waren. In Dagali aangekomen, troffen we gezellig bedrijf aan, opnieuw hadden we geluk. Het was vanavond namelijk een afscheidsfeest voor de medewerkers. Deze werken namelijk alleen in het hoofdseizoen binnen dit bedrijf. Er was een BBQ georganiseerd, dit in combinatie met de hotpool en een fles Fisk maakte het tot een leuk feestje. In het begin van de avond de temperatuur van het meer onderzocht, wist niet hoe snel ik eruit moest. De hotpool van 40 graden is dan toch even wat beter uit te houden.  De medewerkers van dit bedrijf kwamen van uit heel de wereld, Tsjechië, Zimbabwe, Australië. Iedereen had zo weer zijn eigen verhaal en reden om hier te zijn. Onze gisteren gevangen vis, werd op de BBQ geroosterd. We konden de nacht doorbrengen in een outdoor tent.
Toch iets minder fris als normaal werden we de volgende morgen wakker. Had ontdekt dat van uit Larvik zo’n 250km van Dagali, vandaan rond half zes een ferry vertrok naar Denemarken. De overtocht zou zo’n 3.5 uur duren, half zes was haalbaar. Bij de eerste de beste supermarkt een ontbijt gekocht met een pak sinaasappelsap. Was ondertussen al net na de middag, dus een ontbijt ging er wel in. De omgeving veranderde langzaam naar een steeds vlakker geheel, het werd duidelijk dat dit onze laatste dag werd in Noorwegen. We hebben een fantastische tijd gehad, het was een mooie afsluiting van mijn reis. Noorwegen is een aanrader voor iedereen die houd van een wat meer actieve vakantie. Aangekomen in Larvik konden we nadat we onze tickets hadden gekocht vooraan aansluiten. Als motoren mochten we als eerste het dek op, de ideale voorkeursbehandeling. We stonden met 3 motoren aanboort, de 3e was een Deen welke voor een paar dagen in Noorwegen was wezen rondrijden. Boven aan dek snel een plaats opgezocht waar we onze avond konden doorbrengen. Op de ferry waren verschillende restaurants, winkels etc niet te vergelijken met de ferry van Turkije naar Rusland. We hebben daar onze laatste Noorse kronen opgemaakt. De overtocht ging vrij snel, nog even wat geprobeerd te slapen omdat we geen idee hadden hoever we nog zouden rijden. Ondertussen was het donker geworden en zo rond 10 uur ’s avonds, veel zouden we in ieder geval niet meer rijden. Een plek zoeken voor de tent zou niet zo eenvoudig worden, tevens was het regenachtig in Denemarken. Bij het verlaten van de boot, spraken we de Deen nogmaals aan, hij vroeg ons wat onze plannen waren voor vanavond. Op zijn voorstel om bij hem te slapen, zo’n 5 kilometer van Hirshall konden we geen nee zeggen. Opnieuw troffen we het, een leegstaande vakantie woning was ons gegund. Op de ferry hadden we al gegeten, tijdje naar de Deense televisie gekeken en een verhaaltje geschreven in het gastenboek. Nog maar 2 dagen verwijderd van huis, zou zelfs in 1 dag kunnen maar moet natuurlijk wel leuk blijven.
Het weer zag er niet slecht uit, al hingen er wel wat wolkjes in de lucht. Vandaag zouden we voor de laatste dag samen rijden, de laatste dag zouden we ieder onze eigen route rijden. Op de rechte wegen lag mijn snelheid een stuk lager dan die van Rik, om een beetje comfortabel te cruisen ga ik liever niet harder dan 105km per uur. Het rijden in Denemarken is maar saai, vergeleken de afgelopen weken. Ben bang dat het rijden over de Nederlandse wegen niet veel beter zal zijn. We hadden gekozen voor de west kust route in plaats van de snelweg. Hierdoor reden we door de kleine dorpjes wat toch voor wat afwisseling zorgde. Onze bestemming was dit keer Glückstadt in Duitsland, was een afstand van ongeveer 600km. Het weer was wat wisselvallig geworden en kon dus mooi mijn nieuwe regenbroek uittesten. In Glückstadt vonden we een jeugdherberg, waar we besloten te overnachten. We deelde onze kamer met een Duitser die met zijn fiets een lange tocht langs de Duitse kust lijn had gemaakt. Hij reed op een oude Zwitserse fiets van uit het leger, met daarachter een aanhanger, in totaal woog het spul bijna net zoveel als mijn motor. Sjapo dat hij dit eigenhandig in beweging kon krijgen, hij vertelde ons dat zijn gemiddelde snelheid niet veel hoger lag als 13km/u.  Omdat het maandag avond was er in het stadje weinig te beleven, maar in het hostel een bierje gedronken.
Dinsdag ochtend word je dan toch beetje vreemd wakker, vannacht zou ik weer in mijn eigen bed slapen. Mijn familie weer zien etc, nog maar 450km verwijderd van huis. Motor voor de laatste keer gereed gemaakt voor vertrek, nog paar foto’s gemaakt van de duitser zijn combinatie. Tot een uur of elf zijn we nog samen op gereden, aangekomen bij de Bremerhaven een bak koffie gedaan. Rik zou via Duitsland binnendoor terug rijden naar Eindhoven, zelf wilde ik zo noordelijk mogelijk Nederland weer in. Hier scheiden dan ook onze wegen, het was een goede week geweest dat we samen hebben gereden. Via de A7 kwam ik bij Nieuweschans Nederland weer binnen. Binnen door naar Hogeveen gereden om daar vandaan de snelweg te nemen naar Utrecht. Tijdens mijn vertrek, nam ik thuis afscheid daarna bij mijn opa en oma om als laatste bij Arie Molenaar mijn laatste onderdelen op te halen. Nu in tegen gestelde richting, reed ik langs Arie Molenaar, mijn opa en oma en op naar huis.

Nu dan dit was het dan, hoe heb ik dit ervaren. Hoe zou ik deze ervaring moeten beschrijven, zo maar paar vragen die de afgelopen week thuis kreeg. Zelf vraag ik mijzelf dit ook af, maar goed antwoord heb ik er niet op. Zoveel gezien en meegemaakt, ontzettend veel indrukken gekregen. Het enthousiasme van de mensen die je onderweg ontmoet, die je van alles schenken. Onderdak, eten en stuk gezelligheid, ik kan niet anders zeggen dat ik het erg getroffen heb, alles wat ik nodig had heb ik ontvangen. Het zo geplande leven in Nederland verruilen voor het onbekende, elke dag weer een verrassing. Geen zorgen voor morgen, die zijn nog niet relevant eerst die van vandaag. Het rijden met de XT uitgerust met zo min mogelijk bagage was elke dag weer een feest. Moest misschien af en toe was sleutelen, maar dat was in de lijn van de verwachting. Dit was mijn laatste verslag m.b.t. mijn reis, heb wel nog wat beeld materiaal waar ik nog wat mee wil gaan doen.

Iedereen die tijdens mijn reis meegelezen heeft, wil ik bedanken voor hun reacties al dan niet achteraf. Was voor mij een stimulans om de tijd te nemen dit op te schrijven.

Advertenties
 
2 reacties

Geplaatst door op 2 oktober 2011 in Reis 2011