RSS

Laatste week, opweg naar huis

08 Feb

Laatste dag op de motor

P1070669

Maandag ochtend voor de laatste keer hier in Zuid Amerika de motor bepakt. Best een gek idee, om na 17.000km in afgelopen 3.5 maand,  op de motor te stappen om de laatste 300km af te leggen. Ritje was gelukkig zeker nog de moeite waard. Nog paar leuke stukjes onverhard gereden, met als verrassing nog enkele tunnels. Welke zo lang waren dat zelfs halverwege moest stoppen om toch maar met enige moeite mijn licht aan te doen. Door de vele trillingen had het dashboard nu helemaal opgegeven en zaten de bedienings knoppen van het licht niet meer op de juiste plek. Door gebrek aan licht in de tunnel moest ik mijn telefoon uit mijn binnenzak halen om toch de juiste schakelaar te vinden. Was handiger geweest als ik dit mij net voor de tunnel had gerealiseerd. Maarja heb mijn eerste ogen nog, en tikje eigenwijs dacht ik die paar honderd meter ook wel zonder licht te kunnen. De laatste honderd kilometer ging langs de kust, doorkruiste een paar kust-plaatjes. Na verhand ik dichter bij Valparaiso kwam, verscheen er meer bebouwing en werd het duidelijk dat ik mijn eindbestemming naderde. Niet veel later belde ik aan bij de voordeur van Villakunterbunt. Er is geen uitleg nodig waarom dit hostel deze naam draagt. Het pand mogelijk meer dan honderd jaar oud, doet direct denken aan het huis waar de verhalen van Pipi zich afspeelde. Motor die middag nog gewassen, zou er zo weer 20.000km tegen aankunnen.

Pipi afgebeeld op de voordeur    Verzamelde stickers I   Nu is het echt over, de Tenere mag weer trots zijn op zichzelf.

De reden van mijn verblijf in hostel Villakunterbunt is dat zij ook voor mij de export van mijn motor voor hun rekening nemen. Enzo en Martina doen dit werk al zo 20 jaar, dus hoef mijzelf er niet druk over te maken. Een passende krat werd dinsdag uitgezocht, en de motor in vast gemaakt. In de tussen tijd had ik genoeg tijd om de stad te verkennen. Maar door gebrek aan zin, is het bij aantal korte loopjes na het centrum gebleven. Voornamelijk functioneel, was nu zo ver dat ik mijn zinnen had gezet op thuis. De 4 dagen in Valparaiso heerlijk kunnen uitrusten, goed mijn slaap gepakt. Donderdag was al het papierwerk klaar en hebben we met 5 man de motor en kist in een pickup getild. Na ritje van 20km kwamen we aan in de terminal, waar de douane nog even blik wilde werpen in de kist. Na wat heen en weer geloop tussen diverse kantoortjes hadden we al de gewenste documenten en de kist dicht gemaakt. Niet veel later pikte een heftruck de  kist op en verdween in een hal, net zoals 4 maanden geleden in Rotterdam. 2 februari vertrekt het schip voor reis van 30 dagen naar Hamburg, daarna komt de kist in een container richting Rotterdam. Ik hoop de motor in de tweede week van maart op te kunnen halen.

Motor ingekrat en klaar voor vertrek naar de haven.   Valparaiso, havenstad   Valparaiso is zeker de moeite waard als stad.

Vrijdag begin van de avond in een bus gestapt op weg naar het vliegveld net voor Santiago. Ik was ruim op tijd, dus ondanks dat de bus er ruim 1.5uur langer over deed als normaal gesproken, hoefde ik mij geen zorgen te maken over het halen/missen van mijn vliegtuig. Op het vliegveld mij tas met bagage ingeleverd, bleef gelukkig onder de 20kilo. Had dit keer beduidend meer bagage dan op de heen reis. Reden was dat ik had besloten mijn motorlaarzen en jas mee naar Nederland te nemen. Het offroad seizoen is juist begonnen, er staan al weer aantal leuke ritjes op het programma in Nederland. Ben bang dat deze niet kunnen tippen aan de belevenissen afgelopen maanden. Net na middernacht steeg het vliegtuig op, opweg naar Madrid. Na een lange zit van ongeveer 13 uur zetten ik mijn voeten weer op Europees grondgebied. Op het vliegveld in Madrid mijn overgebleven Chileense Pesos weer omgerolen naar euro’s. Was ik door de haast vergeten te doen op het vliegveld in Santiago. Dit resulteerde in een slechte wisselkoers, grootste teleurstelling was dat er geen ruimte was hierover te onderhandelen. (we zijn weer terug in Europa 😛 )  Na een korte vlucht naar Brussel, stonden mijn ouders mij al op te wachten. Net na 12 uur nachts, stapte ik ons huis in Benschop weer binnen. Niks leek veranderd, als welkoms cadeau had mijn vader een heerlijke tulband gebakken. Op naar bed!!

Valparaiso, havenstad

Na de zondag beetje op adem te zijn gekomen na de vliegreis van meer dan 24 uur. Maandag morgen maar weer voor het eerst gaan werken. Na half uurtje bijkletsen met mijn collega’s, kon ik al weer mooi op pad. Op weg naar een storings klusje, best wel een vreemd idee. Dat na 3 maanden op de motor, er nu echt een einde aan is gekomen. Om 9 uur ochtends op je knieën, kabeltjes aan het uitpluizen op zoek naar de oorzaak van de storing. Schiet deze gedachten aantal keren door mijn hoofd.

Kom ik nu toch ook aan het eind van mijn laatste verslag. Heb nog ontzettend veel beeldmateriaal, fotoboek en een mooie video verslag staan op het todo lijstje.Nog een poging om te verwoorden, hoe ik de afgelopen periode heb ervaren. Het is geweldige periode geweest, bijzonder ervaring die ik niet snel zal overtreffen. Hoe het in de eerste week onwerkelijk was om op je eigen motor in Colombia rond te rijden, hoe snel de kilometers en tijd onder je door schieten. De blikken van de mensen, op je ongewone verschijning. Geweldige natuur, welke soms na elke bocht lijkt te veranderen. Tot soms wel 3 micro klimaten op een dag, van koud en nat tot ontzettende droge warmte. De trots waarmee mensen over hun leven en omgeving praten, gastvrijheid en vertrouwen. Door gebrek aan Spaanse woordenschat, soms met moeite iets uitgelegd krijgen of anderzijds hilarische momenten oplevert. De eenvoud van het verloop van een dag, je niet druk hoeven maken over de dag of tijd die je nog hebt. Als er weer eens op onmogelijk en onverwacht moment wordt ingehaald, of met gebruik van de claxon iemand probeert je plekje in het verkeer in te pikken. Elke keer als na de haal op kickstart, het geruststellende en vertrouwde geluid van de XT weer klonk. Al deze dingen zal ik in meer of mindere maten best missen de aankomende periode. Gelukkig is het ook weer fijn om thuis te zijn, wat dat wij het als inwoners van Nederland maar ontzettend treffen, staat als paal boven water.

Wil iedereen bedanken voor de leuke reacties en berichtjes die ik de afgelopen tijd mocht ontvangen. Wordt gewaardeerd dat de geschreven lappen tekst en foto’s worden bekeken.

Mooi plaatje

Advertenties
 
1 reactie

Geplaatst door op 8 februari 2014 in Reis 2013

 

Een Reactie op “Laatste week, opweg naar huis

  1. Haveloos

    8 februari 2014 at 22:57

    Eind goed, al goed!
    Gelukkig hebben wij mensen een geheugen…. Hoop dat je nog lang kunt nagenieten van deze prachtige reis.
    Duidelijk is dat het reisvirus je te pakken heeft. Dit virus is nog steeds niet te genezen!
    Daar komt nog bij dat het reizen op de motor nog een extra onbehandelbare factor is.

    Groet van de ongeneeslijke Haveloos op reis,

     

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: