RSS

3J’s rijden de Rallye des Jojo’s

25 Nov

Voorwoord

Aan de finisch met 2X Tenere

Het is al weer een lange tijd geleden dat er een post verschenen is op mijn blog, het verslag van de in de september plaats gevonden Rallye des Jojo hadden jullie nog tegoed. Dit verslag is geschreven tbv het jaarboek van de Dutch Tenere Association:

Naar aanleiding van de goede verhalen van Jos over de eerdere editie van de Rally des Pionniers. Hadden Jouke en ik ons op het allerlaatste nog op de deelnemers lijst weten te manoeuvreren.  We beschikte allebei over een XT600Z Tenere uit de jaren ’80. Daarmee dus aan de eis dat een deelneming alleen is toegestaan, als het voertuig een connectie heeft met de Dakar uit vervlogen tijden.

Naar de start.

Samen zijn we donderdag naar de start ten oosten van Parijs gereden. Daar troffen we Jos en Linda aan, die bereikt waren ons in de aankomende week in het team te adopteren. Een tent, slaapmat, kleding en klein kistje met wat onderdelen waren mee gereden met de camper.  ’s Avonds volgde eerst een kennismaking met de andere deelnemers.  Al beperkte dat zich voornamelijk tot de deelnemers uit Nederland en België.  De grote man achter de organisatie kwam ook een babbeltje  maken, aan de bevlogen manier van communiceren, had hij er duidelijk veel zin in. Vrijdag wachtte ons de technische keuring en een korte special in een zandbak voor grote mensen. Na een goede nachtrust werd ons al snel duidelijk dat ons Nederlandse schema, als eerst moesten inwisselen voor de Franse. Ruim 1.5 uur later als gepland werd de eerste motor gekeurd. Gelukkig hadden ze er wel een goed tempo in, de remmen, verlichting en helm waren in orde. Toch klein beetje opgelucht na de keuring konden we aan de lunch en afwachten wat komen zou.
Met een koude motor, nog geen meter gereden sta je dan aan de start van een special. Alleen maar zand voor je, slapper (mul) als het zand wat wij kennen van de Nan King Rally. (NL strand) Jouke en ik hadden een start nummer rond de 30. Hadden dus al paar goede voorbeelden gezien hoe het wel en niet moest. Na de start, die beetje heuvel af was, direct een bocht naar rechts  poogde verschillende deelnemers de motor met veel moeite de juiste richting op te krijgen. Jos had laten zien dat het met de juiste skills en lef, het rondje van 3km binnen de tijd van 5 minuten was af te leggen. Opgelucht keek ik 10 minuten na de start om mij heen dat ik eindelijk de finish had gehaald. De motor zeker 2X in het zand willen begraven, nadat deze in de bocht niet zelfde koers wilde volgen als ik.  Opgeven was geen optie, motor weer overeind en weer verder.

Zaterdag gingen we dan eindelijk echt van start, de vorige avond ons roadbook ingerold en na ontbijt waren we niet meer te houden. De eerste echte rijdag zal voornamelijk in teken staan van het met een grote boog om Parijs heen rijden.  De route bestond dus uit redelijk wat asfalt maar dat is hier in Frankrijk zeker geen straf.  Hoe verder we naar het zuiden afdaalde hoe mooier de routes werden. Wat na dag één al duidelijk was dat het roadbook erg goed in elkaar zat. De situatie’s waren erg duidelijk getekend en hierdoor ook zonder aarzelen, na elke kruising onze weg te vervolgen. De eerste 4 dagen hebben Jouke en ik veel samen gereden. Ondanks dat er van een wedstrijd geen spraken was. Was het stiekem toch wel leuk om poging te doen om als eerste bij een controle post aan te komen. Door goed samen te werken, geen foute te maken met navigeren, lukte het ons om vooraan mee te rijden.  Ging zelfs zo goed dat Jos besloot dat we voor één dag ieder onze eigen route moest rijden.  ’s morgen voor vertrek kregen we nog een laatste wijziging van het roadbook. Lange tijd kon ik hiervan profiteren en stond mijn naam boven aan de checklist. Helaas door kleine terugval van mijn concentratie, in het laatste deel van de etappe had ik tot twee maal toe een kilometer verkeerd gereden. Die paar minuten heb ik helaas niet meer goed kunnen maken op Jouke. Op de eind post, hadden we als 3J’s wel mooi de plek 1 tot 3.

Mooie hard cross circuit, fly high

Na elke rijdag werden we door Linda getrakteerd op een glaasje Pastis. Doordat we gedurende de week nauwelijks pech of oponthoud hadden waren we s’middag vaak al rond 4 uur op de camping. Eerst een heerlijk douche en dan was er tijd om in de zon te zitten, net vakantie.  De campings waren met zorg uit gekozen en vaak waren de voorzieningen perfect. Linda wist de mooiste plekjes op de camping te vinden.  Waardoor we altijd zo lang mogelijk konden genieten van het mooie weer en de rust. (ver weg van de soms schreeuwende stroomgeneratoren) Na een voedzame maaltijd en paar biertjes vertrokken we mooi op tijd in onze slaapzak. Door het mooie weer voldeed de M90 slaapzaak en was een tent overbodig.

Zo halverwege de week was er opnieuw een special uitgezet. Dit keer over een afgelegen, wat vervallen crossbaan. Met een keiharde ondergrond was het oppassen geblazen. Samen met Marcel een van de Belgen mochten wij het spits afbijten. Liet Marcel mooi voorop rijden, kon ik profiteren van zijn uitstekende rijlijnen. Als oude cross veteraan, weet hij als geen ander hoe je op de juiste manier de bocht aan moet snijden. Net na de start was een klein spring heuveltje, wat mooie foto’s opgeleverde. Na het rondje van ongeveer 5km had ik wel dorst gekregen. Ergens achteraf stond iets dat leek op een vervallen kantine. Bij de vraag of ze water hadden, kreeg ik een flesje water in handen waar wel een erg dikke laag stof op zat. Deze maar snel omgewisseld, voor iets wat niet zo snel buikloop tot gevolg heeft.  Na de korte crossproef was het wachten op toestemming van de organisatie om te vertrekken richting de camping. Ons ongeduldige Hollanders duurde dit allemaal wat te lang, stiekem met zijn 3e er tussen uit geknepen. Bij de camping aangekomen bleek dat aan mijn koppelingzijde de pakking er tussenuit lag. Vermoedelijk niet vast genoeg gezeten, ofwel los getrild. Had ik eindelijk iets om te sleutelen, met een verse pakking waren we klaar voor de volgende etappe.

De routes hadden alles wat je als offroader maar wenst. Er zaten een paar mooie doorwadingen en verschillende single tracks in. Als er in het roadbook stond vermeld dat er voor zwaardere voertuigen een omleiding mogelijk was. Dan wisten je dat er iets moois te wachten stond.  De week vloog voorbij en voor we het wisten waren we aangekomen op Chateux de lastours. Dit is een wijngaard zo ontzettend groot dat de Dakar teams hier hun voertuigen komen testen. Net als eerdere edities was hier door een lokale Fransman een roadbook in elkaar geknutseld. De route had een paar technische passages. Met scherpe haarspeldbochten en vaak een flinke hellingshoek, was het een uitdagend rondje van ongeveer 20km. Met in mijn achterhoofd de nog af te leggen terug reis, op de motor. Was heel houden het advies, kon absoluut geen brokken gebruiken. Met gestaag tempo het rondje afgesloten en daarmee ook deze fantastische week. Jos en Linda ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid, wij hebben ontzettend genoten.

Jouke, Jonathan Jos en Linda

 

10440138_10204637277074936_2467005951658767391_n

 P1070852 Start JoJo in een zandbak

Advertenties
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 25 november 2014 in Korte trips

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: