RSS

Categorie archief: Uncategorized

Richting de Woestijn, naar de Atlas en weer terug

De afstand van Talsint naar Merzouga betrof ongeveer 280km. Een mooie route met erg veel verschildende uitzichten en ondergronden om door en over te rijden. De motor ondanks de kilo’s bagage laat zich soepel over de paden draaien. Ondanks de soms uitdaagend spring bultjes is het juist de grootste uitdaging om het meest eenvoudige pad te kiezen. Om zo de motor en zijn bijrijder te sparen, er komt nog voldoende moois op ons pad in de komende 2 weken.

Met nog 5 kilometer te gaan naar Merzouga, bij een tankstation de motor voorzien van een volle tank benzine. Daar een ontmoeting met Hussein, zijn broer (1 van de 5) heeft in aan grenzende dorp een kleine Kasbah. Een Kasbah is een aantal woningen omsloten door muren waarin één familie samen woont. Hussein was er zo enthousiast over dat ik wel moest gaan kijken. Het bed was schoon een douche op de kamer, verder simpel. Prima plek voor de 2 aankomende nachten. S’ avonds ontmoet ik een stelletje uit Polen, zei gaan vannacht slapen in de duinen. We spreken elkaar korten en zullen elkaar de volgende morgen zien aan het ontbijt. De rest van de avond gechilled, vanaf het terras de ondergaande zon gadergeslagen.

Samen met het uit de duinen teruggekomen stel aan het ontbijt. Dit bestond uit een heerlijk Berber omelet. Prima voeding voor een ochtend door de duinen rommelen. Ze hadden beide prima geslapen en dankzij de dubbel paar dekens niet koud gehad. Ondanks de hitte hier, overdag rond de 38 graden koelt het s’ nachts in de woestijn flink af. Na het onbijt de motor gepakt voor een klein rondje rondom Merzouga. De track liep als het waren in een grote boog om de duinen heen. Dicht bij het dorp kort wat aan de rand van de duinen gespeeld. Ondanks de uitdagend bijliggende grote bergen zand de verleiding kunnen weerstaan, om deze te bedwingen. Zonder backup, iemand die de motor van je af kan tillen. Is het te gevaarlijk om diep de duinen in te rijden.

Na daagje Merzouga avond plan gemaakt voor de aankomende dagen. De trip zal gaan richting de Atlas, minder zand meer stenen. Vanuit Merzouga op pad naar Doumalne Dades via El Rachidia. Net voor de stad Rachidia zou zich een kleine owase bevinden. Bij de slagboom van de camping mijn motor geparkeerd opzoek naar wat watersprings. Volgens de iets te vriendelijke marokkaan (moest mij vast iets verkopen) zouden deze binnen 15 minuten loop afstand meerdere moeten bevinden. Op een foto van enkele kleren wassende huisvrouwen en blaren op de hielen leverde het mij vrij weinig op.

Maar weer door, was tenslotten pas net 12.00 uur geweest. Na nog een 130km aangekomen op een kleine camping / Auberg aangekomen. Kamer gereserveerd, na het douche lopende opzoek naar een warme maaltijd. Bij terugkomst, stond er een kleine 4×4 camper met NL kenteken, altijd goed voor een gesprek.

De afgelopen 2 dagen heeft het zand echt plaats gemaakt voor stenen. Het landschap is hier bergachtig, de routes gaan het ene moment omhoog, niet veel later terug naar beneden. Opweg naar de volgende stop staat er tweemaal een cave op de route met daartussen een doorsteek van 75kilometer onverhard. Tot 2x toe komen ik de 4×4 camper tegemoet beide situatie hemelsbreed meer dan 50km uit elkaar. Net voordat ik in Kalaat M’ Gouna ben aangekomen rijd mij een KTM690 tegemoet. Beide kijken bij het passeren om en draaien. We hebben een kort gesprek, met de bekende gespreks-stof over waar we heen en vandaan komen. Grappig detail is dat bij voorstellen we beide de zelfde voornaam gebruiken. Jonathan reist net als ik ook solo door Marokko en is onderweg naar het noorden. Over 3 dagen hoopt hij de ferry te bereiken richting Seté Frankrijk.

Aangekomen in Kalaat is deze stad nu niet echt een plek voor een gezellige overnachting. Besluit een stuk terug te rijden om daar bij een eerder gepasseerd hotel te vragen of ze een plekje hebben. S’ avonds net voor de schemer besluit ik dat verstandig is om even een korte check te doen aan de motor. Het motorblok is dankzij al de trillingen en vuile stenen los gekomen in het frame. Draai hier en daar wat bouten / moeren vast, zal het rij genot wel weer stuk verbeteren

Smorgen vertrek ik in de richting van Quarzazate, onderweg zal ik bepalen of ik de nacht in Quarzazate ga doorbrengen of als iets richting het zuiden vertrek. Mijn doelstelling is om maandag 25 september in M’ Hamid te zijn. Daar start de Rally Les Pionnier’s, waaraan 3tal voor mij bekende Belgen aan deelnemen. Rond de middag besluit ik door te rijden naar Bikershome in Quarzazate. Helaas blijkt de NLeigenaar niet aanwezig te zijn. Dit resulteerd in een overnachting in soort van luxe resort. Vermoed dat de meeste gasten hier all-inclusive zitten. Mijn kamer is niet al te best, dit zou meden komen doordat ik prijs van de kamer in eerste instantie boven budget vond. Na een week rijden had ik wel zin in bier, in Marokko zeldzaam maar wel in dit hotel te krijgen. 🙂

Bij wegrijden uit Quarzazate had ik het idee dat het richting Zagora best veel asfalt zou worden. Via een geweldige doorsteek richting het zuiden van ongeveer 50km zou ik daarna de weg vervolgen richting het oosten. Deze bleek alleen al naar 20 kilometer over te gaan in een piste. Dit is niet zo probleem, met aangepaste snelheid duurt het enkel wat langer. Wat wel vooral zwaar voor de motor als mede voor mij was, de 25kilometer waarin verschillende passages zaten met grote keien. Soms bijna stilstaand of met max 25km/u tussen door manoeuvleren in de hoop dat dit de laatste passage was. Steeds dook er naar 1-2 kilometer weer een nieuwe passage op. Met nog zo’n 35km voor Zagora was het gelukkig gedaan met de vuile stenen en in het pad ging over in meer gravel cq grind.

In Zagora de motor afgetankt om nog klein stukje door te rijden naar Tamegroute. Trapte ik bij het wegrijden mijn kickstart doormidden. Gelukkig had ik het deel wat brak reserve op de motor mee. (iets met ezel en geen 2X) Nog even een poging gedaan naar vervangende kickstarter te zoeken in de stad. Maar dit is zoeken naar speld in een hooiberg. Met enig op onthoud in Tamegroute aangekomen daar een slaapplaats gevonden. Na een frisse douche samen met een gids (verkoper) een rondje door de oude stad gelopen. Hier leven zo’n 4 duizend mensen binnen de Kasbah. Doordat de huizen echt tegen elkaar zijn opgebouwd krijg je een compleet gangen stelsel van aangesloten woningen. Door de dikke muren is het hier midden zomer ondanks buiten temperatuur van boven de 45 graden nogsteeds verdraagzaam, ongeveer 30 graden. We bezoeken de bibiotheek van dorp, waar een oude Imam zittend in een rolstoel is zijn beste mix van Engels en Duits mij verteld over de 4duizend oude boeken. Sommige van deze boeken zijn rond 450 jaar na christus geschreven. De pottenbakkerij en het sieraden winkeltje van de gids mag je natuurlijk niet overslaan. Helaas voor de gids zat er niks voor mij bij.

De rit naar M’ Hamid had ik s’ avond voorbereid ongeveer 150 km. ’s Morgens de boel omgegooid. Genoeg gereden afgelopen week, de kortste route naar M’ Hamid genomen, voornamelijk asfalt. Hier aangekomen wat aan de motor gerommeld en wachten op onze belgiesche vrienden. Deze hebben vandaag geen gelukkig rit achter de rug. Nu ik dit schrijf zijn ze alle 3 nog niet binnen en hebben een technische problemen op de route. Hopen dat ik vanavond alsnog met zijn 4e van wat pils kan genieten.

De 3 belgen verschijnen uiteindelijk rond 10.00 uur in de avond. 1 van de 3 heeft het erg zwaar gehad. De hitte en vermoeidheid had hem flink te pakken. Dit zorgt ook wel voor een extra eye opener om nogmaals op mijn hoede te zijn voor overmoed.

De aankomende dagen gaat de rit richting de kust. In de hoop de hitte en vliegen te ontwijken

Advertenties
 
2 reacties

Geplaatst door op 26 september 2017 in Uncategorized

 

Marokko 2017

De route is live te volgen op spotwalla, zie Klik hier!!

De afgelopen weken de motor klaar gemaakt voor transport. Al met al toch weer meer tijd voor nodig dan ik had gehoopt. Andere dingen schieten er dan bij in, maar al met al met redelijk tevreden gevoel de motor naar Moerdijk gebracht. Het transportbedrijf Nord Cargo verzorgd transport van mijn motor fiets naar Malaga en weer terug.

In de week dat de Tènèrè onderweg was per vrachtauto, de tijd om routes te verzamelen. De routes van eerdere deelnames aan de Raid (georganiseerde rally 2011, 2012 en 2015) samen met toegezonde routes van andere fanatieke Marokko gangers moet de basis zijn voor de route. De GPS geladen eeen landkaart besteld. De exacte route word terplekke de avond tevoor gemaakt.

Binnen de geplande 2,5 week in Marokko, reizen ook een groep uit Nederland en Belgie af naar Marokko. Het doel is om beide op èèn van hun overnachtingen / Bivac te gaan ontmoeten. Het communiceren met de lokale bevolking is door mijn gebrek aan beheersing van de Frans en Spaans taal niet eenvoudig. Maar een enkeling spreekt voldoende engels om een gesprek me te kunnen voeren.

Aankomst in Malaga, de vlucht naar Zuid Spanje verliep voorspoedig. Aangekomen eerst bak koffie en daarna bedacht hoe ik naar de loods van Nord Cargo ga komen. Eenvoudigst is een taxi op vliegveld pakken en de 5 km daarmee afleggen. Maar wat doe ik dan met mijn tijd die ik moet overbruggen. Zondag middag wandeling is ook zo gek niet. De navigatie vertelde mij fijnloos de weg, door de berm langs de autoweg, droge rivierbedding. Ik denk zo een goed begin van wat avontuur.

Ron van Nord Cargo was bereid wel iets eerder te komen. rond 16.30 reed ik de motor met bepakking vol goede moed naar buiten. Mijn geduld werd nog effe op de proef gesteld door onjuiste positie van de nooduitschakelaar. Stom, 20x trappen op de kickstart zonder enige reactie, schakelaar om, 1 trap en lopen.

Rondje door Malaga gereden en de motor op de boulevard geparkeerd. Daar wat gegeten in afwachting van vertrek, boarding van de ferry naar Melilla.

Vanwege de last minute booking van de ferry (afgelopen zaterdag) geen slaap cabine meer beschikbaar. Slaapzak mee de boot op, vast ook wel plekje te vinden waar ik rustig kan slapen. Na 0.30 uur richting de slaap vertrekken, stonden 30tal vliegtuig stoelen waarop geslapen mocht worden. Helaas een gezin(vooral moeders) die geen enkele slaap nodig dacht te hebben. Verstond geen word van waar ze het over hadden maar erg slaap verwekkend was ook niet bepaald. Elders een plek gevonden, enkel een beveiliger maakte duidelijk dat hij dit een minder goed idee vond. Had had positief genoeg een alternatief, de gebeds ruimte. Ook goed, weer keer anders wakker word. De ogen uit wrijven en dan iemand links naast je zien zitten die met zijn ochtend gebed bezig is.

Eenmaal beetje wakker de motor beneden klaar gemaakt.Het verlaten van de ferry ging erg vlot rond 7.00 uur stond ik nog in het schemer aan de grens met Marokko. (Melilla is een Spaanse enclave) Had thuis de papieren in order gemaakt en mede dat resulteerde in de snelste grensovergang ooit (buiten EU)

10km gereden, geld gepint en opzoek naar ontbijt. De bekende Marokkaanse pannenkoek met jam en een glas thee. Nu kan het beginnen, fles water van 1.5 liter opzak. De twee jaar nauwlijks gebruikte camelbag bleek helaas niet zo waterdicht als zou moeten. Gelukkig met maar de halve inhoud van de fles.

Had niet verwacht dat naar kleine 150km er al echte serieuze pistes zouden bevinden in het noorden. Dan zeker niet met langs de 100km lange track slechts enkele tientallen nomaden tenten maar geen enkel dorp te bekennen. Volledig op safe rijdend (- 20km/u dan gebruikelijk) schiet het dan toch aantal keer door het hoofd. Wat als, morgen dus maar gewoon uit goede gewoonte starten met minimaal 3 liter water en de benzine tank elke 150km aftoppen.

Ondanks te lichte stress, toch super genoten van de fantasische paden en uitzichten. Na 100 km eindelijk een dorp waar ik water kon inslaan. Bij de zoektocht naar een aantal liter benzine werd ik naar de plaatselijke markt gestuurd. Onder toezicht van de dorpsbewoners werd een 5liter waterkan voorzien van benzine en in de tank leeg gegooid. Opgelucht kon ik beginnen aan de laatste 160km route van de dag. 430km, bijna aan een stuk dan mag je met 4 slaapuren wel iets moe zijn. Vannacht gelukkig een goed bed, even compenseren.

 
6 reacties

Geplaatst door op 18 september 2017 in Uncategorized

 

Federico, Around the world on a cb250

In Cartagena oktober 2013

 

In oktober 2013 bij de start van mijn 3.5 maand door Zuid Amerika ben ik Federico tegen gekomen. Toevallig had ik het hostel uit gekozen waar hij korte tijd wat centen probeerde te verdienen. We hebben elkaar destijds maar kort gesproken, maar contact gehouden op facebook. Zijn plannen destijd waren te blijven reizen tot de zin en/of geld op zou zijn. Ik ben al weer meer als een jaar thuis, denk soms nog met heimwee terug aan de mooie tijd. Federico is nog steeds onderweg, de cb250 heeft er al verschrikkelijk veel kmters opzitten.

Een kleine maand terug is hij aangekomen in Engeland. Daar heeft hij onverhoopt toch zijn motor blok moeten vervangen vanwege problemen met de cilinderkop. Na een maand verblijf, de motor weer aan het rollen. Nu onderweg via Schotland, Frankrijk richting Nederland. De rest van Europa zal volgen en wie weet waarna toe nog meer??

Zijn manier van reizen waardeer ik enorm, geen spaarpot geen luxe. Man een motor, paar tassen de kaart in de hand opzoek naar mooie verhalen en bijzondere ervaringen. Om deze reis, avontuur een verder vervolg te kunnen geven zal er in de aankomende periode minimaal 3 maanden gewerkt moeten worden. Federico heeft het geluk in het bezit te zijn van een Italiaans paspoort.  Dat zou het vinden van een tijdelijke baan een stuk eenvoudiger moeten maken.

Nu kan ik zo niet één twee, iets verzinnen waar hij aan de slag zou kunnen. Vandaar deze lap tekst, 2 weten meer als 1. Hij heeft de voorkeur om iets te gaan doen in de techniek, zou graag naast werk ook iets van de bezigheden opsteken en leren.  Elk ander aanbod, word serieus overwogen het blijft tenslotte werk.  Wie van hier heeft een idee of ziet mogelijkheden?

Ik zou het leuk vinden als zijn zoektocht naar werk iets oplevert, kan jij jezelf daarin vinden laat even een reactie achter. Al is het maar om te topic te kicken en onder de aandacht te krijgen.
Federico houd geen blog of verslag bij, maar heeft wel veel foto’s en video’s. Mogelijk dat we daar nog iets mee kunnen doen.

GRT Jonathan

 

USA No need for a real offroad bike.Lowrider

 
1 reactie

Geplaatst door op 7 juni 2015 in Uncategorized

 

Tags:

Wales 2010

Wales 2010 Meeting for Trialbikes.

Verslag geschreven door Frans, van onze Wales treffen in 2010. Zie http://haveloos.blogspot.com/

The Yamaha Super Tenere Owners Forum:
The 2010 Wales Meeting for Trialbikes.
Friday 30th Aprill – Monday 3rd May
Bala, Gwynedd, Wales
track route naar Wales
Spontane actie:
Op maandagavond de 26e april las ik op het DTA Forum dat Jonathan een maatje zocht om mee te gaan naar Wales. Hij had daar op een Super Ténéré Weekeinde ingeschreven, samen met Tom. Maar Tom had een weekje vastgezeten in Marokko, dankzij de IJslandse stofwolk, en hij had daardoor geen vrije dagen meer om mee te kunnen gaan. ’t Was mooi weer en het leek me gezellig om Jonathan te vergezellen. Vond Jonathan ook, dus woensdagavond naar Antwerpen vertrokken, waar we bij Tom zouden logeren om op vrijdagochtend vroeg de boot van Calais naar Dover te kunnen halen. Omdat we te vroeg in den Anvers waren hebben we nog genoten van een Westmalle Tripeltje op een terras tegenover Tom’s huis.
Donderdag 29 april.
Vroeg op, nog net op tijd om half negen in kunnen checken in Calais. Dankzij het Engelse tijdsverschil waren we al om 9.45 uur in Dover. Jonathan had op de GPS de kortste route gekozen, met als gevolg dat we bijna dwars door het centrum van Londen gereden zijn. Trek maar eens op de kaart een rechte lijn van de M20 naar de M40 !! Dat is niet echt plezant! Omdat we daarna zagen dat die “kortste route” ook dwars door Birmingham, hebben we vanaf Oxford een andere route binnendoor gekozen naar Worcester. (Spreek uit Woester) Omdat daar geen Hostel te vinden was zijn we nog doorgereden naar Leominster (Dat spreek je natuurlijk uit als Lester!, logisch toch) Overnacht in de Old Priory, HI Hostel. Vooral vanaf Oxford was het landschap vriendelijk en de wegen lekker te rijden.
Vrijdag 30 april.
Van Leominster wel weer een binnendoor route naar Bala op de GPS ingesteld via 2 tussenplaatsen. Gaven onze GPSsen toch andere routes aan, bleek dat de ene ingesteld stond op snelste route en de andere op de kortste. Och we reden gewoon de weg van de voorrijder en we hadden een prachtige afwisselende rit! Schitterende route door een prachtige natuur, onder andere allerlei kleine weggetjes, single track roads, en dergelijke. Rond 12 uur ging het wat regenen en dat bleef zo tot ’s avonds. Om 1 uur kwamen we op de camping en hebben we in de regen de tenten opgezet. Daarna hebben we de rest van de middag in het dorp doorgebracht vanwege de regen: lunch, boodschappen en avondeten. Omdat het toen vrij droog werd konden we op de camping nog gezellig bij een kampvuur buurten met de andere deelnemers.
De camping was nogal primitief, de voorzieningen beperkten zich tot 2 chemische toiletten. De boerderijcamping was wel volledig uitgerust, maar wij zaten op bijna een kilometer verder op een weiland, dat alleen bereikbaar was via een modderig pad en dus zonder voorzieningen!
campsite Ty Isaf

Zaterdag 1 mei.
Schitterende  on-road tocht gemaakt van zo’n 200 miles (bijna 300 km) rond Bala onder leiding van Ian, met een witte KTM 950. Groepje van 6 man, prima. Na 15 minuten rijden werd er gestopt voor het ontbijt, maar daarna werd er ook echt doorgereden en niet meer gegeten! De KTM’s zaten goed aan het gas en als gast mocht ik voortduren direct achter de voorrijder rijden. Natuurlijk reden we de Super Ténéré’s voortdurend los. Schitterende weggetjes en natuur!! Het laatste half uur, vanaf 16 uur, hadden we regen. De BBQ viel dus letterlijk in het water, maar geen probleem want de Pubs in Bala waren open en daar was het droog en warm.

Ook Jonathan heeft het erg naar z’n zin gehad bij het off-road werk.

 

zondag/maandag 2/3 mei.
’s Morgens hebben we allebei nog een rit gemaakt en daarna naar Oxford gereden, mooie tocht, vooral het deel in Wales. Op maandag via de snelweg naar Dover en daarna van Calais naar huis.

Rondje om Lake Vyrnwy, een oud stuwmeer uit 1880.
 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op 4 mei 2010 in Uncategorized